<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><?xml-stylesheet type="text/xsl" href="static/style.xsl"?><OAI-PMH xmlns="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/ http://www.openarchives.org/OAI/2.0/OAI-PMH.xsd"><responseDate>2026-04-14T15:26:53Z</responseDate><request verb="GetRecord" identifier="oai:uvadoc.uva.es:10324/58009" metadataPrefix="mods">https://uvadoc.uva.es/oai/request</request><GetRecord><record><header><identifier>oai:uvadoc.uva.es:10324/58009</identifier><datestamp>2025-03-26T19:45:08Z</datestamp><setSpec>com_10324_6426</setSpec><setSpec>com_10324_5186</setSpec><setSpec>com_10324_29291</setSpec><setSpec>col_10324_58007</setSpec></header><metadata><mods:mods xmlns:mods="http://www.loc.gov/mods/v3" xmlns:doc="http://www.lyncode.com/xoai" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-1.xsd">
<mods:name>
<mods:namePart>Baladrón Alonso, Javier</mods:namePart>
</mods:name>
<mods:extension>
<mods:dateAvailable encoding="iso8601">2023-01-12T14:56:25Z</mods:dateAvailable>
</mods:extension>
<mods:extension>
<mods:dateAccessioned encoding="iso8601">2023-01-12T14:56:25Z</mods:dateAccessioned>
</mods:extension>
<mods:originInfo>
<mods:dateIssued encoding="iso8601">2022</mods:dateIssued>
</mods:originInfo>
<mods:identifier type="citation">BSAA arte; Núm. 88 (2022) pags. 247-273</mods:identifier>
<mods:identifier type="issn">2530-6359</mods:identifier>
<mods:identifier type="issn">1888-9751</mods:identifier>
<mods:identifier type="uri">https://uvadoc.uva.es/handle/10324/58009</mods:identifier>
<mods:identifier type="doi">10.24197/bsaaa.88.2022.247-273</mods:identifier>
<mods:identifier type="publicationfirstpage">247</mods:identifier>
<mods:identifier type="publicationissue">88</mods:identifier>
<mods:identifier type="publicationlastpage">273</mods:identifier>
<mods:abstract>Siempre se ha venido señalando que la escultura vallisoletana sufrió un periodo de acusada decadencia durante el siglo XVIII, afirmación matizable que sin duda se debe al escaso conocimiento y falta de investigación de la misma, dado que la escuela contó con maestros tan destacados como Pedro de Ávila (1678-1755), Pedro de Sierra (1702-1761) y Felipe de Espinabete (1719-1799). Hoy presentamos a un interesantísimo escultor, casi desconocido, que por sus méritos artísticos bien merece ocupar un puesto de honor en la escultura barroca vallisoletana. Estamos hablando de José Fernández (1713-1783).</mods:abstract>
<mods:language>
<mods:languageTerm>spa</mods:languageTerm>
</mods:language>
<mods:accessCondition type="useAndReproduction">info:eu-repo/semantics/openAccess</mods:accessCondition>
<mods:accessCondition type="useAndReproduction">http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/</mods:accessCondition>
<mods:accessCondition type="useAndReproduction">Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International</mods:accessCondition>
<mods:titleInfo>
<mods:title>El escultor rococó José Fernández (1713-1783)</mods:title>
</mods:titleInfo>
<mods:genre>info:eu-repo/semantics/article</mods:genre>
</mods:mods></metadata></record></GetRecord></OAI-PMH>